ได้อนิสงวันหยุดครึ่งปีของธนาคารพาณิชย์ .... คงนอนสบายๆ ไม่ไปไหนดีฟ่า

ช่วงนี้รู้สึกว่ามีแต่เรื่องเสียเงิน(เสียทุกช่วงอ่ะแหละ)

วันก่อนก็ถึงกำหนดต่อประกันน้องอุ๊บส์ ปาเข้าไปเกือบๆสองหมื่น

แป๊บๆก็ปีนึงแล้วไวจังเนอะ จะถึงกำหนดวันครบรอบวันโก้งค่าแชร์อีกด้วยอิอิ(อิจุ๋มยังกัดไม่ปล่อย)

เดือนนี้ยังเป็นเดือนที่ต้องจ่ายค่าเงินกู้(กยศ.) อีกกี่พันก็ไม่รู้จำไม่ได้แล้ว

ดีนะได้ค่าโอทีจากเดือนก่อนนู้นไม่งั้น อินู๋แฟรงค์แด๊กแกลบแน่ๆ(แกลบยังไม่มีให้แด๊ก)

เรื่องงานก็เรื่อยๆ ไม่มีอะไรที่เกินความสามารถของคนเก่งอย่างเราไปได้หรอก

ส่วนผักชีก็ต่างคนต่างอยู่ไม่เป็นพิษเป็นภัยต่อกัน

วันนี้หยุดพร้อมกัน ... เห็นเธอไม่กลับยุดยา รู้สึกเสียวๆ ไงไม่รู้กลัวจัง

กลัวชีจะมาเคาะประตู

เมื่อวันหยุดที่แล้ว(อาทิตย์)ไปบ้านพี่ชายที่รังสิตมา ... ขนรูปเก่าๆ กลับมาดูเพียบเลย

ว่างๆ จะเอาไปแสกนสะหน่อย บางรูปพอดูไปก็อดที่จะน้ำตาไหลไม่ได้

คิดถึงหลายๆ คนที่อยู่ในรูป .... ทำได้แค่เศร้า

เรื่องความผูกพันธ์จากการรู้จักของคนสองคนก็ .....

เป็นห่วงกัน ให้กำลังใจกัน คิดถึงกัน เป็นอยู่อย่างนี้ทุกวันไป

ตั้งใจเรียนนะจ๊ะ

รู้จักที่จะเอาชนะตนเอง ...... ดีกว่าให้คนอื่นมาชนะเรา