Calendar
 
  Last Diary
 
จุ๊ๆ
กลับดึก
มองการไกล
@ รัต ชะ ดา...รอเก้า...เมืองโบราญ
กับน้องหมา
ส พ
โยกย้าย
สรุปไม่ลง
อึดอัด
interest plan expansion
ปวดหลังจัง
เสาร์พักผ่อน
Time Deposit
กระเพาะปลาร้า
กุ๊กกิ๊ก
เซอร์ไพร์ส
วันวิสาฯ
หลับสนิท
เสาร์แสนหวาน
บ่จอย
ชื่นใจจัง
มาหากัน
ดึก
ง่วงจัง
เจาะ .. บ้านนอก .. เปาะแปะ
แฮะๆ
ส้มตำ ... ไอติม
หิวเหนื่อยเบื่อเซ็งหงุดหงิด
มืน
ฉันยังไม่ตาย
วันจ่าย
ช่องโหว่
สี่แพร่ง เขาดิน งานศพ ร้าน?
พรุ่งนี้หยุด
พี่เปิ้ล
สม
เขิลจัง
ตรงกัน
อบรม#๓
  Favourite Diary
  พี่เปิ้ล
เป็นเต้ย
เตเต้
พี่อาร์ท
กี้
*-*
เจ้าน้องชายรัน
พี่บอย
เจ้าชายกระต่ายน้อย
ป๋าศิวา
พี่ทัชสุดหล่อ
  Counter
       


  บ่จอย  

ต๊าย ตาย .... ตายล่ะวาจะทันไม๊เนี๊ยะ ไม่ได้การๆ

รีบอาบน้ำแต่งตัวอย่างไว ไงไงก็ต้องออกจากห้องไม่เกินแปดโมงเช้า

แอบเดินอมยิ้มไป ระหว่างทางเพราะทำตามเวลาที่ตั้งไว้ได้

ลั๊นลา .. ลั๊นล๊า โฮะๆ ยังไงชีก็ไปไม่ทันเรา ปกติชีจะออกแปดโมงสิบห้า

ถึง MRT ลงบันไดเลื่อนตัวสุดท้ายเลี้ยวซ้าย

? ... ? ...... หง่าๆ .. ผมยาวตัวเล็กมือซ้ายถือถุงใหญ่ๆ มือขวากดโทรศัพท์

กริ๊สสสสสสสส .... ยิ่งกว่าเห็นผีอีกกรู อยากจะวิ่งหนีไปให้ไกล

คนที่ยืนอยู่ข้างหน้ากรูคือชี ชี ชี .... อิแฟรงค์ยิ้มหน้าเจื้อนๆ แฮะๆ

ทำไมถึงได้ซวยแต่เช้าเลยว่ะเรา  สงสัยเมื่อคืนก่อนนอนไม่ได้สวดมนต์ไหว้พระผีถึงได้หลอกแต่เช้า

พยายามเดินช้าเดินไว ...เบียดเขาไปข้างใน เพื่อให้หลุดพ้นจากชี

ข้าวของอิแฟรงค์ก็เนียนๆ ไม่ชวนถือหรอก เคยตัว คิคิ

พอๆ .... ช่วงเช้าจบไป

 

ไม่วาย พอกลางวันอย่างที่บอกว่ามีนัดไปกินข้าวกลางวันที่สีลมคอมเพล็กซ์

ซวยแล้วซวยอีกสิกรู ติดพันงานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ให้พี่ป.กะพี่ก.ไปรอหน้าลิฟท์แล้วจะวิ่งตามไปอย่างไว(ตอนนั้นชีก็ยังอยู่ข้างๆ)

ยัยสองคนนั้นก็ไปแบบเงียบๆ ไม่เอ่ยปากชวนชีสักกะคำ(อิอิ แอบขำว่ะ)

พอสักประเดี๋ยวชีก็ .. ชีก็ตามไป ชีคงนึกว่าพี่ป.กะพี่ก.จะรอ(ปกติจะรอกันที่หน้าลิฟท์)

ที่ไหนได้ ไม่มี ไม่มีใครรอชีสักคน ... ประจวบเหมาะกับอิแฟรงค์เดินออกมาพอดี

กะจะใส่ตีนหมาวิ่งตามพี่ป.กะพี่ก.ที่นัดไว้  ... ต้องเบรคแถบไม่ทัน

เพราะเจอชียื่นอยู่หน้าลิฟท์ .... เอาไงล่ะกรู อิเพื่อนคนอื่นๆ แม่งก็ไม่แด๊กข้าวกันเลย

พี่ป.ก็โทรมาหาว่าจะเอายังไง จะไปไม๊? .... โอ้ย! """" ถ้าไปแล้วใครจะไปแด๊กกะชีล่ะ "ไม่ไป"

เป็นคำตอบสุดท้าย .... ซวยจริงๆ ... ระหว่างกินข้าว

ชีก็เม้าท์มาสิบยี่คำ อิแฟรงค์ก็ทำหน้าไร้อารมณ์และตอบไปสั้นๆง่ายๆว่า "ครับ"

เป็นอย่างนี้แหละ ... ไม่ปล่อยให้ไปแด๊กคนเดียวก็บุญแล้ว

เออๆ ลืมไปๆ ... ระหว่างทางเดินไปกินข้าว ชีก็โทรศัพท์ไปหาพี่ก.

ถามว่าไปกินข้าวที่ไหนกัน พี่ก.ก็ทำท่าเหมือนจะไม่รับสายชี จนชีโทรไปครั้งที่สามได้ล่ะมั้ง

พอพี่ก.กลับมา พี่ก.ก็ส่งเมล์มาหาแฟรงค์ว่า "ยังมีหน้าโทรมาหาชั้นอีก ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยว่ะ"

ชีคงนึกว่าทุกคนยินดีปรีดามากมายที่ชีกลับมา ... ยังมีหน้าภูมิใจนำเสนอตัวเอง

ว่าไปอยู่ที่ทิสโก้มาเดือนนึง กลับมาที่นี่ก็ทีมเดิม แถมยังนั่งที่เดิมอีกด้วย

กรูล่ะเชื่อชีเล๊ย  ... เป็นอิชั้นคงละอายแก่ใจ  ที่สำคัญละอายปากด้วยว่ะ!

 

สงสัยชีเริ่มจะรู้ตัวแล้วล่ะมั้งว่าไม่มีใครปลื้มชีสักเท่าไร

วันนี้ชีจึงไม่ลืมค่าน้ำตอนกินข้าว ปกติจะเนียนๆ เรื่องอย่างนี้อยู่ที่จิตใต้สำนึก

อิแฟรงค์เคยไม่ท่วงถาม ... ไม่ให้ก็ไม่เอา ถ้าใครไม่เชื่อก็ลองถามชีสิ

หมูปิ้งฟรีๆบ่อยๆอร่อยไม๊? .... กร๊ากๆ

 

 

 

เหนื่อยไม๊? ครับคนดีของผม .... คิดถึงจัง

ที่ไหนๆ ก็ไม่สบายเท่ากับบ้านเรา ดูแลแลหัวใจกันบ้างนะครับ


ยิ่งเกลียดยิ่งเจอะ ..... ผีหลอกวิญญาณหลอน


     Share

<< ชื่นใจจังเสาร์แสนหวาน >>


Posted on Fri 16 May 2008 21:49

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh